From the Blog

Beslissing 238: Herroeping koop en weigering volledige restitutie

Onderwerp van het geschil

Op 13 juni 2025 heeft Consument een inbouw vaatwasser gekocht bij Handelaar voor een totaalbedrag van € 699,00. Doordat de gewenste betaalmethode (iDeal) niet goed functioneerde is de koop niet, zoals gebruikelijk, direct via de website van Handelaar tot stand gekomen, maar via een bestelling door Consument per mail. De aankoop is door Consument op 26 juni 2025 betaald middels een overboeking. Het regelen van het transport van de vaatwasser bleek vervolgens nogal wat voeten in de aarde te hebben. Reden voor Consument om op 2 juli 2025 gebruik te maken van het herroepingsrecht. De vaatwasser was op dat moment nog niet bij Consument (af)geleverd.

Handelaar wil niet het volledige aankoopbedrag aan Consument restitueren. Hij stelt extra kosten te hebben gehad door de hele gang van zaken rondom de koop en levering van de vaatwasser en beroept zich ook op een bepaling in zijn algemene voorwaarden inzake het berekenen van opslagkosten. Dit aangezien hij de zaak langer dan noodzakelijk in opslag heeft moeten houden. Handelaar was bereid om het in verband hiermee verschuldigde bedrag te matigen tot € 41,00. Consument heeft hiermee in eerste instantie ingestemd, maar als vervolgens terugbetaling van het resterende deel van het aankoopbedrag uitblijft, legt hij het geschil ter beoordeling voor aan DigiDispuut en eist alsnog terugbetaling van het volledige aankoopbedrag.

Standpunt van de Consument

Consument heeft nog voor ontvangst van de aankoop gebruik gemaakt van zijn herroepingsrecht. Hoewel hij in beginsel akkoord was met een aftrek van opslagkosten, geeft hij bij het uitblijven van een (tijdige) terugbetaling van de aankoopsom aan hiermee niet langer akkoord te zijn. Consument eist in dit geschil het volledige aankoopbedrag, groot € 699,00 retour.

Standpunt van de Handelaar

Handelaar wil Consument houden aan de eerder gemaakte afspraak. Hij is bereid om Consument een bedrag van € 658,00 te restitueren, te weten de aankoopsom van € 699,00 minus € 41,00, zijnde een deel van de opslagkosten en/of extra kosten. Daarmee is de zaak wat hem betreft dan afgedaan.

Overwegingen

Bevoegdheid van de geschillencommissie

Tussen Consument en Handelaar is op 13 juni 2025 een consumentenkoopovereenkomst op afstand tot stand gekomen. Het geschil valt daarmee, conform artikel 5 van het procesreglement van geschillenplatform DigiDispuut, onder de beoordelingsbevoegdheid van DigiDispuut.

Handelaar is, dan wel was, ten tijde van het tot stand komen van de koopovereenkomst aangesloten bij het keurmerk van WebwinkelKeur. Het lidmaatschap vereist voorafgaande  instemming met beoordeling van gerezen geschillen door DigiDispuut als consumenten dit wensen.

Bestelling en betaling

Consument had de bedoeling om zijn aankoop van de vaatwasser te doen in de webshop van Handelaar. Betaling middels de gekozen betaalmethode (iDeal) lukte echter niet. De koop kon daarom niet worden afgerond, waarna Consument in een mailwisseling met Handelaar de aankoop alsnog heeft gedaan. Betaling heeft vervolgens niet via iDeal, maar op een andere manier  plaats gevonden, namelijk door overboeking van de aankoopsom op of rond 26 juni 2025. Op de factuur of in andere rond de aankoop gewisselde stukken is overigens geen betalingstermijn genoemd. Dat de betaling niet direct na de aankoop is gedaan is Consument daarom niet aan te rekenen, maar is gelegen in oorzaken die behoren tot de (risico)sfeer van Handelaar zelf: het niet goed functioneren van de betaalopties in de webshop.

Toepasselijkheid en inhoud van de algemene voorwaarden

In de algemene voorwaarden van Handelaar is een bepaling opgenomen betreffende  opslagkosten voor het vasthouden van de aangekochte zaak ‘langer dan veertien dagen’. Deze voorwaarde is te vinden in artikel 11 lid 5 van bedoelde voorwaarden en luidt als volgt:

“Artikel 11 – Levering en uitvoering

  1. Wanneer consument gebruik wil maken van een langere opslag termijn is dit mogelijk, het bedrijf hanteert een gratis opslag termijn van 2 weken, hierna zal per week een bedrag van €20,- worden gehandhaaft welke door consument betaald zal moeten worden. ”

De koopovereenkomst is in dit geval op een voor webshops atypische manier tot stand gekomen, namelijk per mail. Daarbij zijn (vooraf) geen algemene voorwaarden gewisseld, noch zijn deze voor gezien getekend door Consument. Het feit dat Consument in eerste instantie heeft getracht om de bestelling  via de webshop te doen doet hieraan niet af.

Consument is niet apart gewezen op de bedoelde voorwaarde. En dat terwijl een dergelijke voorwaarde naar zijn aard en inhoud het soort voorwaarde is waarop consumenten expliciet gewezen dienen te worden (informatieplicht), zelfs als de algemene voorwaarden waarvan deze bepaling deel uitmaakt, voorafgaand aan de koop, aan Consument zouden zijn kenbaar gemaakt, hetgeen in deze zaak niet het geval is.

Naar zijn inhoud is de bepaling rondom de opslagvergoeding, zeker in het licht van de  maximale levertermijn die Handelaar zichzelf in zijn algemene voorwaarden geeft, onredelijk bezwarend voor consumenten en daarmee vernietigbaar in de zin van artikel 6:233 BW 1). De

bedoelde maximale levertijd is te vinden in artikel 11 lid 3 van de algemene voorwaarden van Handelaar:

“Artikel 11 – Levering en uitvoering

               

  1. Met inachtneming van hetgeen hierover in lid 4 van dit artikel is vermeld [leveringstermijnen zijn indicatief], zal het bedrijf geaccepteerde bestellingen met bekwame spoed doch uiterlijk binnen 30 dagen uitvoeren. (…)”

 

 

Het behoeft geen betoog dat het onredelijk is als je als Handelaar jezelf een levertermijn van 30 dagen gunt, terwijl de teller voor opslagkosten al bij 14 dagen gaat lopen.

 

Daarnaast bevat de tekst van de voorwaarde inzake de opslagvergoeding onduidelijkheden. Gesproken wordt van een opslagtermijn van twee weken. Wanneer deze termijn zou moeten ingaan wordt echter niet benoemd. Dat zorgt voor onduidelijkheid met als gevolg dat de desbetreffende bepaling haar werking verliest, althans daaraan niet de uitleg kan worden gegeven die Handelaar daaraan geeft. Feitelijk komt het erop neer dat er een  afnameverplichting bestaat voor aankopen binnen een termijn van veertien dagen na bestelling. Wordt deze termijn niet gehaald, dan wordt een opslagvergoeding gerekend voor de tijd dat de aankopen zich nog in opslag bevinden.

De termijn kan op de manier waarop de bepaling gesteld is echter evengoed betekenen dat de opslagvergoeding verschuldigd wordt vanaf twee weken na betaling.

Uitoefening van het herroepingsrecht

In de onderhavige zaak is door Consument gebruik gemaakt van het herroepingsrecht. Op grond van artikel 6:230o BW kan een consument een overeenkomst die hij op afstand heeft gesloten, binnen 14 dagen na ontvangst van de bestelling zonder opgaaf van redenen ontbinden (het herroepingsrecht, ook wel de zichttermijn genoemd).

“Artikel 6:230o BW

  1. De consument kan een overeenkomst op afstand of een overeenkomst buiten de verkoopruimte zonder opgave van redenen ontbinden tot een termijn van veertien dagen is verstreken, na: (…)
    1. bij een consumentenkoop:

    1°. de dag waarop de consument of een door de consument aangewezen derde, die niet de vervoerder is, de zaak heeft ontvangen;”

    De overeenkomst kan ook worden ontbonden als de uitvoering daarvan (nog) niet voltooid is, met andere woorden, als het bestelde nog niet aan de consument is geleverd. De termijn voor herroepen moet worden gezien als een vervaltermijn. Een consument heeft vanaf het moment van bestellen tot uiterlijk 14 dagen na levering van een product de tijd om gebruik te maken  van het herroepingsrecht. Na ommekomst van deze termijn vervalt dat recht. In casu heeft Consument dus tijdig gebruik gemaakt van zijn herroepingsrecht.

    Gevolgen van herroeping

    Herroeping leidt tot ontbinding van de koopovereenkomst en vervolgens tot het terugdraaien van de prestaties die partijen op basis van de overeenkomst al hadden geleverd. Voor kopers betekent dit dat geleverde zaken moeten worden geretourneerd aan de verkoper, voor verkopers betekent dit dat de aankoopsom en eventueel betaalde verzendkosten voor levering aan de koper moeten worden gerestitueerd.

     

    Na uitoefening van het herroepingsrecht was de ontbinding van de koopovereenkomst terzake van de vaatwasmachine een feit. Op dat moment ontstonden, zoals bij iedere ontbinding, verbintenissen tot ongedaanmaking. Voor de consument bestaan die normaal gesproken uit het in ongeschonden staat retourneren van de zaak, voor handelaren uit het (volledig) restitueren van het aankoopbedrag en eventuele verzendkosten. De aankoop was echter nog niet geleverd, dus was een retour zending niet aan de orde. De aankoopsom was wel door Consument betaald, dus deze moet volledig worden gerestitueerd, inclusief eventuele verzendkosten voor levering.

    Behalve de aankoopsom, moeten, zoals gezegd, ook de verzendkosten die consumenten voor levering betalen in geval van een herroeping worden gerestitueerd. Dit betekent voor het onderhavige geschil dat door Handelaar gemaakte kosten voor transport ook voor zijn rekening zouden zijn gekomen als het artikel wél zou zijn geleverd en er vervolgens een herroeping had plaats gevonden. Handelaar klaagt daarom ten onrechte over extra kosten nu de levering niet doorging. Deze kosten zouden immer sowieso voor zijn rekening komen. Hij kan deze niet op Consument verhalen.

    Beoordeling van het geschil

    De koopovereenkomst tussen Consument en Handelaar is op ongebruikelijke wijze tot stand gekomen, namelijk via mailwisseling. Het blijft echter een koop of afstand, dus alle wettelijke  consumentenbepalingen daaromtrent zijn van kracht. Bij de koop heeft Consument niet, althans niet aantoonbaar, kennis kunnen nemen van door Handelaar gehanteerde algemene voorwaarden. Zouden de algemene voorwaarden wel gelden, dan is de bepaling inzake  opslagvergoeding, te vinden in artikel 11 lid 5 van de algemene voorwaarden, naar zijn aard en inhoud onredelijk bezwarend voor Consument en derhalve vernietigbaar. Het geschil moet daarom worden beoordeeld op basis van de wettelijke bepalingen rondom koop of afstand, alsmede de inhoud van de koopovereenkomst zoals die valt op te maken uit de bij de koop tussen partijen gewisselde informatie (de mailwisseling).

    Door Consument is op juiste wijze en tijdig gebruik gemaakt van zijn wettelijk herroepingsrecht, ook al had de levering ten tijde van de uitoefening van dit recht nog niet  plaats gevonden. Niet valt in te zien waarom Consument Handelaar enige vergoeding verschuldigd zou zijn wegens het ontbinden van de koopovereenkomst.

    Aan de hand van dit alles is te concluderen dat de koopovereenkomst tussen Consument en Handelaar op rechtens correcte wijze is ontbonden, zodat Consument recht heeft op volledige terugbetaling van de koopsom. Daaraan staan geen voorwaarden in de weg.

     

    Beslissing

    De beoordelaar komt tot de volgende beslissing:

    Indien en voor zover noodzakelijk vernietigt de beoordelaar artikel 11 lid 5 van de algemene voorwaarden van Handelaar. De bepaling maakt hierna geen onderdeel meer uit van de koopovereenkomst.

    Voor zover noodzakelijk verklaart de beoordelaar de koopovereenkomst tussen Consument en Handelaar voorts voor ontbonden.

    Het door Consument gevorderde wordt toegewezen. Handelaar moet aan Consument het totale aankoopbedrag, te weten € 699,00 restitueren.

    Handelaar moet als de in het ongelijk gestelde partij de kosten van dit geschil, zijnde € 25,00 aan Consument vergoeden.

    Handelaar dient binnen 14 dagen nadat de inhoud van deze beslissing aan hem bekend is gemaakt uitvoering te geven aan de verplichtingen die volgen uit deze bindende beslissing.

     

    Aldus beslist door DigiDispuut op 8 september 2025

     

     

     

    Noten

    1)

    Artikel 233

    Een beding in algemene voorwaarden is vernietigbaar

    • indien het, gelet op de aard en de overige inhoud van de overeenkomst, de wijze waarop de voorwaarden zijn tot stand gekomen, de wederzijds kenbare belangen van partijen en de overige omstandigheden van het geval, onredelijk bezwarend is voor de wederpartij; of
    • indien de gebruiker aan de wederpartij niet een redelijke mogelijkheid heeft geboden om van de algemene voorwaarden kennis te nemen.